Klantonvriendelijk

Omdat ik mijn garagehouder heb beloofd elke maand mijn olie te peilen, en omdat ik altijd braaf doe wat ik beloofd heb, weet ik dat het tijd is om er vandaag een half litertje bij te gooien. Ik heb niets op voorraad, dus ik rijd naar het dichtstbijzijnde tankstation.

Als ik het kleine winkeltje binnen kom, groet ik opgewekt “Goedemorgen”. De jongen achter de kassa zegt niets. Hij kijkt me niet aan en laat ook op een andere manier niet merken dat hij mij gezien heeft. Best moeilijk op die paar vierkante meter.

Terwijl ik naar het rek met motorolie loop, zeg ik: “Ik heb motorolie nodig”. Wederom niets vanuit de kassa-hoek. Stilte. Ik maak mijn keuze en zet met een “Deze wordt het” de fles op de toonbank. Het zal u niet verbazen dat de kassabediende het niet nodig vindt om hier iets op te zeggen. Hij draait de fles een paar keer rond in zijn handen, scant hem en … niets! Hij kijkt me niet aan en noemt geen prijs. Niets!

Nu is het principe van winkelen volgens mij dat de klant iets graag wil hebben en dat de winkelier dan zegt wat het kost. Niet in deze winkel, niet bij deze medewerker. Verwachtingsvol kijk ik hem aan en dan heb ik het door: hij kijkt naar de display en daarop staat €11,85. Natúúrlijk; waarom iets zeggen en iemand aankijken als je je die moeite ook kunt besparen…

Ik leg een briefje van €20,00 neer en op hetzelfde moment zie ik dat ik het bedrag ook kan passen. Ik zég dat tegen hem, want in mijn beleving is communiceren toch het beste wat je kunt doen als je een ander iets duidelijk wilt maken. Echter, zonder oogcontact, pakt onze hork met handen mijn briefje van 20. Ik kan mijn opgebouwde kwaadheid niet meer bedwingen en sis de stommeling toe: “Afblijven!”

Ik leg het bedrag gepast neer en besluit, omdat ik inmiddels kook van woede, om zonder groeten de winkel uit te lopen. En dan ineens, weliswaar tegen mijn rug, neemt onze klantonvriendelijke klojo afscheid met een duidelijk “Houdoe!”

Ik heb gereageerd, maar zeker niet met een “Tot ziens”!